امروز : ۱۳۹۷/۰۸/۰۱




آخرین اخبار






تعصبات قومی قبیله ای آری یا نه!؟



یکی از ظلم های بزرگی، که بر شهرستان دهلران از سال 1378 رفته، بحث تعصبات قومی قبیله ای می باشد و آنهم بوسیله خود مردم شهر و البته تعداد اندکی که شمار آنها بسیار زیاد نمی باشد، ولی در زمانهای خاص، عامه مردم را به طرقهای مختلف با خود همراه می سازند. شاید بسیاری گمان بر این دارند که اینگونه چالش ها دیگر در میان عامه مردم، جایگاهی ندارند، ولی گمان آنها به ظن بسیاری درست نمی باشد چون در ادوار مختلف بخصوص زمان انتخابات و انتصاب مدیران بومی، تعصبات قومی قبیله ای مردم شهرستان، تعیین کننده و سرنوشت ساز بوده است و البته سرنوشت سازی آن نه در جهت ترقی و پیشرفت جوانان شایسته دهلران، بلکه در جهت منفی آن می باشد.

شهرستان دهلران از بخش میمه در شمالی ترین نقطه آن تا روستای عرب نشین سپتون که جنوبی ترین نقطه آن می باشد در نقشه جغرافیایی به نام دهلران خوانده می شود. هر چند این شهرستان از لهجه ها و قبایل مختلفی تشکیل شده است ولی اگر از هر کدام از آن اقوام یا آن نقاط شهری یا روستایی آن پرسیده شود بغیر از اینکه می گویند ما دهلرانی هستیم، چیز دیگری بر زبان جاری نمی کنند و هر کدام از آنها به دهلران افتخار می کنند، اما سالیان درازیست (نزدیک به 14 سال)  تعصبات قومی قبیله ای از پیشرفت، ترقی و توسعه شهرستان و علی الخصوص جوانان نخبه آن، گوی سبقت گرفته و سرعت آن هر لحظه در حال افزایش هم می باشد و همانند سنگی بزرگ سد راه پیشرفت شهرستان و جوانان شایسته آن شده است.

هر چند کسی تعصب نسبت به شهر، کشور، خانواده، طایفه و قبیله را رد نمی کند و اگر تعصب در حد معقول باشد، می تواند باعث رقابت به صورت سالم و به دنبال خود پیشرفت را هم به همراه داشته باشد ولی اگر تعصبات علی الخصوص قومی قبیله ای به صورت غیر معقول و افراطی باشد نه اینکه پیشرفتی با خود بهمراه نخواهد داشت بلکه پسرفت و عقب ماندن از قافله پیشرفت را هم به ارمغان خواهد آورد.

اکنون چیزی که ما در شهر دهلران شاهد آن هستیم تعصبات کور، غیر منطقی و افراطی می باشد. ما در این مقال سعی در موشکافی آن در چند اپیزود داریم.

اپیزود اول:

شاید بسیاری باور نکنند که ریشه اصلی شروع چالش نامیمون تعصبات از انتخابات شروع شده است و آن هم از انتخابات دوره ششم مجلس شورای اسلامی که در سال 1379 انجام گرفت.

در شهرستان دهلران تا قبل از سال 1379 ، پنج دوره انتخابات انجام گرفته بود که دور اول آن در سال 1358 ،در کل استان ایلام مشترکآ انجام گرفته بود و از توضیح در مورد آن صرفنظر می شود ولی در دوره دوم که در سال 1363 انجام گرفت، برنده آن انتخابات یک روحانی بنام روحانی فر که هر چند دهلرانی نبود ولی بعلت داشتن قرابت با دهلرانی ها، برنده انتخابات دوره دوم شد، اما برنده دوره های سوم، چهارم و پنجم از بین کاندیدهای شهرستان مهران و بخش ملکشاهی بودند و از دلایل برنده شدن آنها می توان هشت سال آوارگی و بعد دوران سخت باسازی و .... که مجالی برای تفکر در مورد انتخابات را از مردم شهرستان دهلران بریده بود، تا اینکه مردم شهرستان دهلران در سال 1375 با شنیدن این طنز تمسخرانگیز که مهرانی ها و ملکشاهی ها گفته اند آدم از ما و رای از شما ، بسیار ناراحت و از تصمیم خود مبنی بر اینکه دیگر رای باید به غیر بومی ندهیم، حرف می زدند تا اینکه انتخابات دوره ششم مجلس که مصادف با دومین سال دولت اصلاحات بود در حال آماده سازی برای برگزاری آن بودند، در آن دوران بحث اصلاحات در تمامی شهرها داغ بود و دولت آن زمان از تحزب و حزب گرایی دفاع می کرد، تمامی بحث ها بر روی حزب و جناح متمرکز بود ( بهترین حالت برای شهرهای قومی قبیله ای می تواند باشد) و افراد از طیف ها، اقشار، شهرها و از طوایف مختلف حول محور حزب و گفتمان حزبی دور هم جمع می شدند و بدون اینکه نگاهی به تفاوتهای لهجه ای و قومی قبیله ای بشود و این روند تا دور اول آن انتخابات ادامه داشت ولی با رفتن دو کاندید با دو لهجه متفاوت، ولی هر دو از شهر دهلران، به دور دوم، به یکباره با شروع تبلیغات غیر علنی، بحث از گفتمان حزب و حزب گرایی به گفتمان قوم و قبیله گرایی تغییر مسیر داده و هر کسی از برنده شدن طایفه و قبیله خود بحث می کرد و در این بین حرفهای ناروایی رد و بدل می شد، و هر روز تنور بحث های قومی قبیله ای داغ تر می شد ولی باز نمی توانست بر بحث های جناح و حزب مستولی یابد و کاندیدی که جناح دولت اصلاحات از آن حمایت می کرد  به باور بسیاری برنده انتخابات بود ( اگر برنده آن انتخابات، کاندید دولت اصلاح طلبان می بود شاید الان بحثی از تعصبات افراطی نمی بود )، ولی حامیان کاندید مقابل کاندید دولت اصلاحات که خود را تا حدود زیادی بازنده می دیدند هر روز بر تنور روشن تعصبات می دمیدند و تلاش فراوانی برای برنده شدن می کردند، تا اینکه کاندید حزب و حزب گرایی در شهرستان دهلران شکست خورده و از آن زمان تاکنون ما در هر انتخاباتی با بحث قوم و قبیله روبرو هستیم، هر چند در دور هفتم(1382) تا حدودی کاندید شهرستان بدون رقیب سختی بودند ولی باز بحث تعصب در میان بود ولی با توجه به داشتن مدرک دانشگاهی و دور بودن کاندید از شهرستان در طی سالیان گذشته و در حاشیه امن قرار داشتن از بحث های قومی، آن توانست با همت مردم شهرستان د هلران در دور اول انتخابات به مجلس هفتم راه یابند. و در دور هشتم علاوه بر دامن زدن به بحث ها قومی قبیله ای، آن را به بحث های تیره و طایفه خاص هم کشاندن و این بود که کاندید دهلرانی در مقابل کاندید دره شهری که به دور دوم راه پیدا کرده بودند، شکست خورده و دهلران از راهیابی به مجلس باز مانده و اما در دوره نهم انتخابات که در تاریخ 1390/2/20 در طی دو مرحله انجام شد،و دوره دوم آن میان دو کاندید از دهلران و آبدانان بود، در آن زمان علاوه بر بحث های قومی قبیله ای، بحث از انتقام گیری از کاندید بومی شهرستان به میان آمد( چون شکست کاندید دهلرانی دور هشتم را منتسب به عدم همراهی طایفه دیگر می کردند) و اینگونه بحث ها، همگیر شده، تا اینکه، کاندیدی که از شهرستان آبدانان بود، برنده انتخابات شده و این بار هم دهلران از راهیابی به مجلس باز ماند .

اپیزود دوم:

همه ما فراموش کرده ایم یا خود را به فراموشی زده ایم که این روندی که در پیش گرفته ایم به بیراهه خواهد رسید؟! بله وقتی روند تعصب شهرستان دهلران کشیدن جای خود را به روند تعصب کرد و لر کشیدن داده، باید هم انتظار بیراهه را داشت؟! آیا ما نمی دانیم جزء یک شهرستان هستیم؟! آیا ما نمی دانیم همه ما در زیر یک سقف بنام دهلران، زندگی می کنیم؟! آیا ما نمی دانیم با این روندی که در پیش کشیده ایم، جوانان تحصیل کرده و نخبه شهرمان را، با دستان خودمان به ورطه سقوط هدایت می کنیم؟! آیا ما نمی دانیم با این روند در پیش گرفته شده به شهرستان غنی و پر بار دهلران ظلم می شود؟! آیا ما نمی دانیم تعصبات بی جا و افراطی موجب عقبگرد و نه پیشرفت خود و شهرمان را بدنبال دارد؟! آیا ما نمی دانیم با این روندی که در پیش گرفته ایم عرصه را برای مدیران بومی تنگ کرده و آن را دو دستی تقدیم مدیران غیر بومی کرده ایم؟! 

همشهریان عزیز اگر جواب همه ما به این سوالات بله می باشد پس چرا خود مسبب بوجود آمدن آنها می شویم؟ بیاید دست کسانی که سعی در این دارند ما را به جان همدیگر بیندازند کوتاه کرده و این را هم بدانیم که تمامی جوانان شهرمان شایسته و با ارزش هستند و بیایم قدر آنها را بدانیم و بیایم با خود بیندیشیم که از اینگونه چالشها سود و منفعتی دائمی نصیب هیچکس نخواهد شد.

در آخر اینکه سعی کنیم گذشته را فراموش کنیم و به ارزش جوانانمان و ارزش شهرمان پی ببریم و از این بیشتر به این ظلم دامن نزنیم، چون ما بصورت ناخودآگاه در دور باطلی افتاده ایم که اگر خود نخواهیم، شاید به این زودی ها پایانی نداشته باشد پس بیاید به خود آئیم و به این ظلم بزرگ پایان دهیم.             به امید آنروز            

 برچسب‌ها: تعصبات افراطی, شهرستان دهلران



اضافه کردن نظر

   کلیه حقوق این سایت متعلق به پایــــــگاه خبـــری تحلیــــلی "بـــــــاور مــــــــــــــــا"بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است.
پست الکترونیک : info@bavarema.ir

Template Design:Dima Group