امروز : ۱۳۹۷/۰۶/۲۹




آخرین اخبار

تبلیغات






دغدغه هاي يك كارمند

علي اصغر لاچين_ همه به خاطر داریم ذوق‌ زدگی‌های روزهای استخدام و ‌طعم شیرین دریافت اولین حقوق و مهمانی‌ دادن‌ های دوستانه.
روزهایی که در دفتر خاطرات ذهنمان هیچوقت فراموش نخواهد شد. اما این درست ابتدای آغاز یک ماراتن سی‌ ساله است که با تمامی فراز و نشیب‌های تلخ و شیرینش قصه‌ی زندگی را تعریف می کند.
در این قصه‌ی زندگی ما فقط راوی مرور عمر خود هستیم و در مقابل آینه‌ی زندگی دانه‌ به‌ دانه و تار به‌ تار، موهای سفید را به اکراه می‌‌شماریم و یا ناباورانه قیچی میکنیم. و چه زود میگذرد این عمر در تندبادِ حوادث.
نمی دانم اولین جلسه‌ای که جهت تدوین قوانین نظام اداری برگزار گردید، چه موقع و توسط چه کسانی بوده‌ است؟ و اینکه در آن زمان، آن اشخاص در چه رده‌ی سنی بوده‌اند؟ ولی آنچه که به نظر می‌ رسد به دلایلی که ذیلا قید می گردد، یا جوان‌ و خام بوده‌اند یا پیر و نادان!!! چرا که اگر جوان بوده‌اند به فکر آینده‌ی یک پیر نبوده‌اند و اگر پیر بوده‌اند به فکر آینده یک جوان نبوده‌اند!
وقتی که کارمندی بعد از سی سال پایان کارش زده می شود، تازه پروژه‌ی مشکلاتش کلید می خورد و با حجم عظیمی از مشکل مواجه می‌شود که یکه و تنها و با روحیه‌ای مستاصل و خسته از سفری دور و دراز که به قیمت زندگی‌اش هزینه برداشته‌ است باید با آنها دست و پنجه نرم کند.
از جمله این مشکلات احساس یاس و ناامیدی و سرخوردگی است که ناشی از تاریخ انقضایش بعد از پایان سی سال خدمت می‌ باشد در این شرایط بحرانی هر کارمندی احساس می کند که به وجودش نیازی نیست و دیگر نقش چندانی در جامعه نمی تواند ایفا کند این خود آغاز یک بیماری بنام افسردگی‌است که نیاز به بحث روان‌شناسی و تحلیل در مقال‌های خاص و از زبان خواص است.
مشکل دیگر، مسئله‌ی بلوغ فرزندان است.
بر آورده کردن نیازمندی‌های فرزندان قطعا بزرگترین دغدغه زندگی می‌باشد. فرزندانی که در آستانه‌ی ادامه تحصیل و دانش‌ اندوزی‌اند به این بلوغ فکری رسیده‌اند که برای موفقیتِ قطعی در آینده باید تلاش و هزینه کرد، که تلاش را از آنِ خود و هزینه را از آنِ خانواده در نظر می گیرند. این فرزندان همان سرمایه‌های فکری و دانشی، سیاسی و اقتصادی یک کشور در آینده‌اند که باید برای آنها اهمیت ویژه قائل شد و برای نگهداشتن‌شان به عنوان سرمایه‌های اولیه‌ی مملکت به آنان نگاه ویژه‌ای داشت، چرا که کشورهای اروپایی به سبب بحران کمبود نیروی جوان کار از آنها با آغوش باز استقبال می کنند.
مشکل دیگر دغدغه سروسامان دادنِ فرزندان و ازدواج آنها است که یک کارمند بازنشسته با دستانی خالی و قوایی به تحلیل رفته باید به آن بپردازد و در فکر مرتفع کردن آن باشد. فراهم نمودن زمینه ازدواج یک زوج با توجه به معیارهای روز و حتی در سطح عادی و آبرومندش کلی هزینه ‌بر می‌دارد که با اضافه کردن تهیه لوازم ضروری زوج می تواند رقمی معادل همان دریافت پاداش بازنشستگی باشد.
باوجود این مشکلات و مشکلاتی از این دست، این سوال پیش می‌آید که آیا تاکنون در خصوص ادامه حیات کارکنان! و یا برای رفاه و سامان‌دهی مشکلات آنان اندیشه‌ای شده‌ است؟
آیا در خصوص مرگ و میر کارمندان بازنشسته و رابطه‌ی آن با مشکلات بعد از بازنشستگی کسی یا کسانی، پژوهشگری یا پژوهشگاهی حداقل یک تحقیقِ میدانی به عمل آورده؟ یا مقاله‌ای در این باب نوشته شده‌است؟
به نظر شما تعیین سرنوشت یک کارمند توسط چه کسی رقم خورده است یک جوانِ خام یا یک پیر ِنادان؟

نظرات   

 
#4 صادق 1396-06-05 18:39
بد نیست بدانید در کشور هندوستان وقتی شخصی بازنشسته میشود مبلغی به حقوق ماهانه اش اضافه میشود بخاطر مخارج زندگی اش ولی در ایران قضیه برعکس است بجای آنکه بخاطر از کار افتادگی شخص بازنشسته و ناتوانی او در امرات مادی برای گذران امور زندگی مبلغ فیش دریافتی را افزایش دهند خیلی مزایا را حذف میکنند
 
 
#3 زمان 1396-06-05 12:59
پایان کار یک کارمند مرگ است مرگ
 
 
#2 استقلال 1396-06-03 06:31
پیری و بازنشستگی در ایران یعنی عذاب و رنج و فلاکت چون تازه کار برای تامین مایحتاج شروع میشود ولی در کشورهای دیگر بازنشستگی یعنی تفریح و ازاد بودن از همه گرفتاریها
 
 
#1 علی 1396-06-02 19:58
دغدعه نان ازدواج بیکاری بی خانمانی و.... بچه ها هر بازنشسته ای را از پای در خواهد آورد. واقعا آدم خسته میشه از این همه دغدغه .تا کی باید از این دغدغه به آن دغدغه سرگردان باشیم.
 

اضافه کردن نظر

   کلیه حقوق این سایت متعلق به پایــــــگاه خبـــری تحلیــــلی "بـــــــاور مــــــــــــــــا"بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است.
پست الکترونیک : info@bavarema.ir

Template Design:Dima Group