امروز : ۱۳۹۹/۰۱/۲۲




آخرین اخبار

تبلیغات






سعادت چیست و کجاست؟(به مناسبت هفته بهداشت روان- ۱۸ تا ۲۴ مهرماه)

امیرحسین جاوید_ آرزوی همه ی ما، برای خودمان،‌ فرزندان مان و دانش آموزهایمان سعادت و یا همان خوشبختی است. اما سعادت چیست و کجاست؟
بیایید توجه کنیم و به یاد داشته باشیم که زندگی ها کوتاه هستند.‌ و البته ارزش زندگی هم، به این است که انتها دارد. و اگر زندگی بی انتها می بود قطعا اینقدر ارزشمند نبود. اما گاهی ما این کوتاهی و ارزشمندی را از یاد می بریم، و چنان زندگی می کنیم و یا شاید به تعبیر بهتر زندگی نمی کنیم که گوییِ فرصت دیگریِ در اختیار ما خواهد بود که زندگی کنیم و زندگی بسازیم. یکی از وظایف عمده ی ما، همانطور که در شعار هفته ی سلامت روان امسال هست، این است که ارزش زندگانی را بدانیم و خوب زندگی کنیم. باید به بچه هایمان بگوییم خوشبختی و سعادت شما در جای دوری نیست که به تحقق شرط ها و به آینده موکول باشد. اینکه سعادت من وقتی است که دکتر بشوم و یا دکترا بگیرم، اینکه سعادت من وقتی حاصل می شود که این مقدار پول کسب و جمع کنم، چندین میلیون و میلیارد. این ها معیارهای غلطی هستند که جامعه با ارزش گذاری های غلط به بچه ها تلقین کرده است.‌ این ها نطفه ی مسائل روانی-اخلاقی هستند.
به این توجه کنیم که ممکن است فرزندان ما اینقدر زمان نیابند که دکترا بگیرند. اصلا ممکن است نتوانند بگیرند. اینکه که ممکن است فرزندان ما هیچگاه نتوانند آنقدر ثروت اندوزی کنند. و البته چه تضمینی هست حتی اگر در آینده ایی چند ده ساله بتوانند به تمام این شروط کاذب برای احساس خوشبختی دست یابند آن موقع قند خون، چربی خون، فشار خون نگرفته باشند.‌ آدم هایی آسیب دیده، با جسم و اعصاب و روان آشفته نباشند. همچنان از پاها، معده، قلب و کبد و مغز سالم و جوان بهره مند باشند تا بتوانند حظی از خوشبختی دیر آمده ی خود ببرند.
آری! نباید احساس خوشبختی و سعادت را در ذهن کودکان مان مشروط و موکول به آینده کنیم.‌ سعاوت مشروط و موکول نیست. احساس سعادت را نباید به نداشته و نیامده ها گره زد.‌
سعادت چندان بیرونی، جایی دیگر و زمانی دیگر نیست، سعادت درونی، اینجایی و اکنونی است. سعادت دست یافتنی نیست، دست یافته است. سعادت همان احساس رضایت و خرسندی است که باید با ما باشد و از درون ما بجوشد.
بیایید به بچه هایمان بیاموزیم شما همین امروز هم خوشبخت هستید و باید باشید. همین امروز هم باید از موهبت زندگی ایی که به شما بخشیده شده بهره مند باشید. همین امروز هم باید شاد و خوشحال باشید. 
چنان نکنیم که فرزندان مان احساس گناه،‌ عدم کفایت و تقصیر کنند.‌ بستن زندگی به نداشته ها و نیامده ها احساس حرمان دائمی می آفریند.‌ بستن سعادت به رسیدن ها احساس دائمی دویدن و از نفس افتادن می آفریند. بستن سعادت به پذیرفته شدن ها، نیاز به رقابت و اول بودن را می آفریند. اینها نطفه ی استرس ها و اضطراب ها هستند. این ها نطفه ی مسائل روانی- اخلاقی هستند.
لازم است جهان را در چهره ی زایا، زیبا و شاد آن به بچه هایمان بنمایانیم.
این ها به معنای آسان گیری تا حد ولنگاری نیست. این به معنای رهایی و بی برنامگی و نفی آینده نگری نیست.
سخن چیز دیگری است، سخن این است که بچه هایمان را درک کنیم، شرایط سنی و جسمی و... آنها را درک کنیم و مناسب و متناسب به آنها آموزش دهیم. آموزش های صحیح به آنها دهیم. ارزش های اصیل همچون دانایی، قناعت، کار، ساده زیستی، سازگاری و بهره مندی بی قید و شرط از زندگی را به آنها آموزش دهیم. 
درک کنیم اگر خودمان خسته و شکسته هستیم عدالت نیست خستگی های خود را به آنها منتقل کنیم و فرصت دیدار و لمس زندگی را از آنها بگیریم.
پیش و بیش از تحمیل عقاید و ایدئولوژی های مختلف به آنها قاعده ی خوب بودن، قاعده ی کلی اخلاقی زیستن را بیاموزیم.‌
قاعده زرین اخلاق را- هر آنچه بر خود می پسندی بر دیگران هم بپسند و هر آنچه بر خود نمی پسندی بر دیگران هم مپسند- به آنها بیاموزیم.
به آنها بیاموزیم با خوبی و خوشی، به شرط آنکه خوشی ها در دایره ی خوبی باشند، سعادت مند هستند و این کفایت تمام عقاید است. ????

نظرات   

 
#1 م 1398-07-27 11:45
باعث خوشحالیه.
منتظر مقاله هایی بیشتر هستم
 

اضافه کردن نظر

   کلیه حقوق این سایت متعلق به پایــــــگاه خبـــری تحلیــــلی "بـــــــاور مــــــــــــــــا"بوده و استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است.
پست الکترونیک : info@bavarema.ir

Template Design:Dima Group