همگرایی یا التهاب؟ نقش تریبون‌ها در سخت‌ترین روزهای اقتصاد کشور

پایگاه خبری باور ما؛ حسن جاوید_ این روزها که کشور با مشکلات اقتصادی و سیاسی جدی دست‌ و پنجه نرم می‌کند، بیش از هر زمان دیگری به همگرایی و همراهی مسئولان نیاز است. جامعه زیر فشار گرانی، تورم و بیکاری پریشان است و روح و روان مردم آسیب دیده؛ در چنین شرایطی، هر کس؛ در هر جایگاهی؛ باید بدون چشمداشت برای برداشتن باری از دوش مردم تلاش کند.
مهم نیست تریبون و جایگاه چه باشد؛ مهم این است که همه تریبون‌ها در خدمت آرامش جامعه و حل مسائل مردم قرار بگیرند. تا امروز گام‌ هایی برداشته شده، اما نادیده‌ گرفتن برخی مشکلات و کوتاهی‌ ها، مردم را آزرده کرده است و نباید این خطاها تکرار شود.
البته باید پذیرفت که تورم، گرانی و رکود فقط مربوط به یک شهر یا استان نیست؛ بحرانی فراگیر است. بنابراین وقتی از تریبونی فریاد می‌زنیم که فلان مسئول کجاست؟ باید مراقب باشیم از سخن ما این‌ گونه برداشت نشود که گویا دیگر نقاط کشور بی‌مشکل‌اند و تنها ما گرفتاریم. این نوع سخن، بیشتر از آنکه امید بدهد، تنش و یأس ایجاد می‌کند.
وظیفه تریبون‌ها؛ به‌ویژه تریبون‌های فراگیری چون نمازجمعه؛ این است که در مسیر ایجاد وحدت و همدلی میان مردم و مسئولان حرکت کنند؛ نه اینکه تصویری از بی‌هماهنگی و تقابل ارائه دهند. در چنین شرایط حساسی، سخنانی که بوی اختلاف بدهد، تنها شعله التهابات اجتماعی را بیشتر می‌کند.
در شهرستان ویژه دهلران، با پیگیری نماینده مردم، استاندار و فرماندار ویژه، اقدامات خوبی آغاز شده و امید می‌رود ادامه یابد. اگر جلسه‌ای لغو می‌شود یا مسئولی بنا به دلیلی در شهر ساکن نیست، بهتر است ابتدا علت پرسیده شود؛ نه اینکه پیش از دانستن دلیل، موضوع در جمع‌های عمومی مطرح گردد.
نباید فراموش کنیم که رهبر انقلاب بارها؛ به‌ویژه در این ایام؛ تأکید کرده‌اند: از دولت برای عبور از مشکلات حمایت شود.
این توصیه، باید در همه شهرها و استان‌ها جدی گرفته شود تا سخنان ما، به جای افزودن بر التهاب‌ها، چراغی برای آرامش و امید باشد.